Specjalistyczne narzędzie diagnostyczne lęku społeczno-komunikacyjnego u dzieci. Pozwala precyzyjnie zmierzyć rozbieżność w swobodzie mówienia między bezpiecznym środowiskiem domowym a placówką edukacyjną (F94.0), zapobiegać powikłaniom emocjonalnym i wdrożyć bezpieczną desensytyzację metodą Sliding In.
Standard Zgodności z Wytycznymi Bergman SMQ & Frankfurt FSSMSMQ / FSSM
Profil komunikacyjny wspiera psychologów, pedagogów szkolnych i lekarzy psychiatrów dziecięcych w tworzeniu bezpiecznych warunków edukacyjnych. Bezwzględnie wyklucza zmuszanie do mowy, promuje komunikację rozproszoną i mosty niewerbalne. Raport certyfikowany jest pieczęcią kryptograficznąMUT-* (FDA 21 CFR Part 11) i archiwizowany w szyfrowanym skarbcu E2EE.
Ocena częstotliwości mówienia w 3 kluczowych środowiskach życia dziecka (szkoła, dom, miejsca publiczne).
Mówienie do nauczyciela, odpowiedzi na lekcji, czytanie na głos i rozmowy z rówieśnikami.
Rozmawia z wychowawcą lub nauczycielem, gdy w sali nie ma innych dzieci.
Odpowiada nauczycielowi w obecności innych uczniów w sali lekcyjnej.
Zgłasza się do odpowiedzi lub odpowiada wywołane do tablicy.
Czyta na głos fragment tekstu lub recytuje wiersz w obecności klasy.
Rozmawia z dziećmi siedzącymi w ławce podczas pracy w grupach lub parach.
Rozmawia, śmieje się i inicjuje kontakt głosowy na korytarzu lub placu zabaw.
Swoboda mowy z rodzicami, rodzeństwem, dziadkami i ekspresja wokalna w zabawie.
Mówi płynnie, zadaje pytania i dzieli się przeżyciami z rodzicami w domu.
Dyskutuje, żartuje i głośno bawi się ze swoim rodzeństwem.
Rozmawia swobodnie z dziadkami, wujkami lub ciociami odwiedzającymi dom.
Odbiera telefon i rozmawia głosowo z bliskimi przez telefon lub wideoczat.
Odzywa się do rodziców, gdy w pokoju przebywają mniej znani goście.
Krzyczy ze szczęścia, śpiewa na głos lub udaje głosy postaci podczas zabawy.
Reakcja na pytania obcych, zamawianie jedzenia, witanie się i wizyta u lekarza.
Odpowiada obcej osobie pytającej np. o wiek lub imię na ulicy czy w sklepie.
Mówi sprzedawcy, jaki smak lodów lub napój wybiera.
Mówi 'dzień dobry' i 'do widzenia' sąsiadom w windzie lub na klatce schodowej.
Odzywa się do nieznanych dzieci podczas wspólnej zabawy w piaskownicy lub na sali zabaw.
Opowiada lekarzowi lub pielęgniarce o swoich dolegliwościach podczas badania.